Imanol Minerri aspaldi aditu nion aintzat hartu behar genituela sexu askapeneko mugimenduen irakaspenak. Eta horien artean bereziki empowerment delakoa (euskaraz ahalduntze edo jabetze moduan itzulita, baina ez naute asetzen). Asierrek erantzunean aipatutako boteretzeak, ordea bai, asetzen nau.Zer da empowerment ba? Bakoitzaren gaitasunetan konfiantza lortzeko prozesua da jabetze edo ahalduntzea. Gurera etorrita, eta Imanolen berbak erabilita, (euskal) hiztunak duen hizkuntza esperientzia digeritu, arrazionalizatu, jabetzea litzateke. Eta esperientzia hori aldatzeko autoantolatu: hiztun...


Otsailak 12-ko akta

No profile photo PROTOTYPE | 2011-02-19 17:31

Otsilan 12 an gure proiektu zientifikoa gastelaniara pasatu genuen. Asko kostatu zitzaigun. Gero ere robota programatzen haritu ginen, eta robotaren dako eskuak probatzen eta egiten. Bilera bukatzen gindoazela Imanol (gatzaga lagun bat) etorri zen eta idea batzuk bota zizkigun gainera bastante onak.


Astean birritan biltzearen ohitura hartuta daukagu aspaldi. Baina  azken astean birritan egin dugu kale, arrazoi desberdinak tarteko.Gaur, otsailaren 12a, berriro ekin diogu lanari, serio demonio!Hiru gauzak genituen esku artean:- robotarentzako beso berriak eta programazioa - powerpointeko aurkezpena gazteleratzea- autocada aplikatuz eginiko bideoa Guztiei heldu diegu modu politean.Robotaren besoan  erdi amaituta dauzkagu. Eguaztenetik aurrera probatu eta denborak hartzen hasi beharko gara.Powerpointa gazteleratuta dago. Orain falta zaigu Prezin diseinu poli bat egitea.Autocaden ...


Kaixo People,   Gaur egunkaria irakurtzen ari nintzela, agendan Zumaiako festetarako musika eta bertso saioak begiratzen hasi eta,... http://www.berria.info/agenda/agenda.phpZUMAIA. SKT eta Feos pero majos. Larunbatean, 22:30ean, Txosna gunean. Jarraian, erromeria Joxpa taldearekin.SKT sekuentziatik => SKT eta Feos pero majosera izena aldatu zenutenik ez nekien. Dena onartzetik hasten omen da.  :-PBeraz Imanolo eta Pattin Zumaian, ta guri ezer esan ez?Gu kuadrilako afaitan izango gaituk 22:30 baina ia ikusten gaituken.Eongo gatxink!


Larunbatean Tolosaldeko AHT Gelditu! Elkarlanak deituriko manifan Tolosan izan nintzen.  Ummmmmm... gorputzez bertan izan banintz ere, burua ez neukan bertan. Gaiak dagoeneko ez nau ilusionatzen.Tira, Tolosara egindako irteerak zerbaitetarako balio izan bazuen Ima Ubeda ezagutzeko aukera izan nuela izan zen. Ea hurrengorako luze eta zabal izateko aukera dugun lagun!!Deabruak Teilatuetaneko Ima ta Aritzek iazko 1973 diskako "Abiadura Handiko Asmoak" abestiaren bertsio akustikoa eskaini ziguten. Alperkeriak jota, nire kamara xixtrinarekin abestiaren amaiera baino ez nuen grabatu, ta arga...


Zer zabiltza hor brometanmusturra okertu gabebeste jente indezente askotxarto edo ondo pasatzen gaude.Ni txarto ez baina buenoez nago ez guztiz bareapunte erdirik ez nunapunteak nun osti daude.Gaixotasun bat badaukat betirako Ima nerabenaizela ikasle kaxkarranaiz kaxkarrenaren pare.Alde esateko bakarranaizela buru jabe.                                 Imanol


Gure Azken Portuko lokalean dago zintzilik. Uste dut Aitak jarri zuela. Eta lokalera sartu-irtenean dabiltzan askori oharkabean pasako bazaie ere han dago koadroa. 95ekoa da. Urtarrilaren 15ekoa, edo Amonak esango lukeen moduan ilbeltzekoa. Ze, gogoratzen al zarete noizkoa zen amona? Urtarrilekoa zela badakit eta oso oker ez banago 9koa. Eta inguru horretan famili bazkaria egiten genuen Galtxagorrin. Eta han biltzen ginen izeba-osaba-lehengusuak. Eta 95ean bertso batzuk egitea okurritu zitzaidan Amonari. Bertsoak egin eta Gorettiri deitu nion. “Ei Goretti, nere zakur letra baino askoz dotor...


Amonaren magalean nago eserita. Ápatxo! Umetako beste oroimen bat da, irudirik gabeko argazkia, sukalde usaina amantal urdinean eta nire iztarrak amonarenaren gainean. Inoiz ez naiz hazten argazki horretan. Ume alaia naiz, maleziarik gabea eta bihotz gabekoa. Betirako. Peter Pan bezala. Nola ekarri hitzetara amonaren magalak, ikusi ez baina senti dezakedan argazki horretan sortzen didan xamurtasuna, bihotz betea. Nola esan zuei niretzat amona huraxe zela, edo argazki horren sentimenduak direla gorde nahi izan ditudan bakanetakoak. Zertarako izan oroimen ozpinak, azukre pixka batekin dena g...


Oroimen lanbroak datorzkit. Baina ikus dezaket amona egurrezko atetxoa zabaltzen, ikus ditzaket tomate berdeegiak baratzan eta ikus dezaket oilategian oiloren bat edo beste oilo-ohean. Bitxia zen oso oilo-ohearena: niretzat ohea koltxoi, maindire eta almoadazkoa bazen, oiloentzat egur zati bat zelako airean, zer eta zutik egiteko lo! Oraindik ere ulertzea zail egiten zaidan umetako deskubrimendua. Oroi dut arrautzak hartzen genituela bertatik, oiloak purra-purraka uxatu ondoan. Inguru haiek asfaltoak jan zituen aspaldi lotsagabeki eta horregatik lanbrotuko zitzaizkidan umetako oroimenak. Et...


Amona ere urdinaren alde Denbora asko ematen zuen Amonak telebistaren aurrean. Inpresio hori dut nik behintzat: arratsaldetako kulebroiak norbait ikusten egoteak ere aspertzen eta gogaitzen ninduelako akaso. Telebista asko ikusten zuen Amonak, gehigiegi. Nik uste, halere, irratia bezala entzunaz ikusten zuela gehiago telebista, puntua egiten, tertulian noiz gerturatuko norbait... Pilota partidak ikusten jartzen zuen gogoak harritzen ninduen gehien hala ere. Askotan nik ere ez bainuen ikusten pilota non eta nondik zebilen. “Ni urdinaren alde” esanda ez dakizue ze intentsitatez bizi zituen...


Zabale eta ikusmena aipatzean gogoratua. Igande arratsaldean izango zen gehienbat. Amona lagunekin esne basoa hartzera aterako ez bazen, eta ez dut uste oso zalea zenik, gurekin joaten zen Usurbilgo Zabale baserrira arratsalde pasa. Furgoneta bidaia luzeaz kexatzeari utz niezaion, Amonak proposatzen zidan jolasaz gogoratzen naiz. Sinplea zen oso. Bakoitzak kolore bat aukeratu behar zuen eta kolore horretako kotxe gehiena gurutzatzen zituena: txapeldun! Amonak irabazten zuen beti jolasean. Nik beti urdina aukeratzen nuelako ote? Baina biak irabazten genuen bidaian. Usurbil bide estu eta bih...


Dastamena usaimenarekin estu loturik dago eta ikusmearekin ere bai. Platera bat begiekin eta sudurrarekin jaten da, ahoarekin baino askoz lehenago. Gure Aitak zioenez Amonak oso zuen usaimen txarra. Edo gehiago oraindik. Ez zuen usaimenik. Bueno eta ikusmenaz ere, ezin esan begi katalejo haiek gabe gauza askorik ikusten zuenik. Bi pasadizo datozkit gogora honen harira. Bat usaimenari dagokiona. Oroi dut Amonak mutil kozkorretan hortzak garbiarazi eta kolonia eskukadez erdi bainatzen ninduela, “apain-apain”. Ikusmenari dagokio bigarrena. Zabalen familia osoak izeba Marikarmenekin atera ge...


Baina horrek ez du diabetearekin zerikusirik (aurreko atalari erreferentzia eginez). Uste dut gutxienez. Azukrearekin baino. Kontatu dut amonak xuguxak ematen zizkigula, erdi ezkutuan eta beste inork ez ikusteko moduan gehienetan. Baina ez xuguxak soilik, beste karamelo asko ere bai. Uste dut guretzat baino beretzat izaten zituela goxokiak beti eskura, txaketan, batako poltsikoan... Eta ongi disimulatu arren nabari zitzaiola noizik eta behin goxokiren bat ari zela goxatzen. Droga gogorra azukrearena. Bizitzaren magiaz ilusionatzen ikastea dela inportantea irakurri nion bati. Hori eta debeka...


         Diabetikoa zen Amona. Laugarren pisuan, ezkerrean, bizi ginen gu, Izeta Plaza hirugarrenean eta Amona osaba Andresekin batera hirugarren pisuan ezkerrean. “Imanol esaiok hau Amonari, edo eramaiok beste hau Amonari edo junai bera ta ekarri zak halako”. Amak bidaltzen ninduen sarri eta nik kontra eginagatik joan egin behar izaten nuen. Orduko oroimen flashak usain eta guzti iristen zaizkit oraindik: bazkal garaian edo bazkaldu berritan, osaba Andres mahaian periodikua letzen eta amona garbiketan edo txukunketan. Biak sukaldean. Eta oroimena fre...


            Asko gustatzen zaizkit xuguxak. Asko gustatzen zaizkit Amonak ematen zizkidalako zintzua mutila esanda, banaka, noizbehinka. Eta nik 2 garaipen ospatzen nituen: xuguxaren zaporeak sortutako plazerarena eta mutil zintzoa izatearena.             Gogoan dut nola behin, inoiz ez bezala, 2 xugux eman zizkidan. Bat niretzako zen eta bestea Agostirentzako. Segituan jan nuen nirea eta bigarrena poltsikoan gorde. Ez naiz oroitzen Agosti arratsaldean berean zen etortzekoa edo hurr...


            Amonari egindako grabaketa bat zegoela jakitean poztu egin nintzen batetik eta sumindu bestetik, grabagailua askotan izan nuelako eskura baina inoiz ez nuelako Amonaren hitzik grabatu. Izango nuen beste zeregin garrantzitsuagoren bat, adibidez, ohean etzanda egotea sabai zurian lurralde exotikoak irudikatzen, adibidez, kalera irten eta beti notizia berak dakartzan egunkariak leitzea kafe eta ke arteko tabernetan. Orain, garrantzitsua amonarekin (grabadorarekin edo gabe) hizketan egin ez izana iruditzen zait, sabai zuri eta periodikoen...


            Ez dakit nola deitzen dioten, “elkartasun turismoa” edo horrelako zerbait. Eta hazten ari omen da Europarren artean. Alegia, modan jartzen ari omen da oporraldietan herrialde pobretuetan laguntza lanak egitearena. Kolonbiara gindoazela egunkari frantsez batean irakurri genuen erreportaia batean esaten zen hori. Eta horretara gindoazen zarauztik bi lagun, hilabete bete baterako. Kolonbiara. Oporrak zerbait probetxugarria egiten pasa nahi genituelako. Batetik eguneroko zurrunbilotik ateratzeak on egingo zigulako eta bestetik haientzat e...