Mundu zabalean gertatzen ari zenaren inguruko ezagutza urriz irudikatzen ditugu gure aitona-amona eta arbaso baserritarrak, auzotik eta herritik haragoko informazioa jasotzeko biderik gabe munduaren martxaz jabetzeko ezinduta. Geu ere, neu bai behintzat, ez al gaude ezagutze eta jabetze falta horretatik gero eta gertuago? Ez orain, gure kasuan, albiste eta informazio faltaz, jakina; albiste eta sasi-albiste, informazio eta sasi-informazio maiz kontrajarrien betekadaren ondorioz baizik.
Mundu osoan ezaguna den izar ospetsu batek, hona etorritakoan, euskaldunon eta euskararen aldeko zerbait esaten duenean, edozer gauzatxo txiki nahikoa da, berehala jasotzen du gure aitortza eta gure esker ona. Halaxe gertatu zen Werner Herzogek, Donostia Zinemaldira etorrita, euskaldunok miresten gaituela esan zuenean, poeten herria garela, edo herri poeta, antzeko zerbait bederen, eta bertsolari txapelketako saioak ikusten eta entzuten dituela, liluratuta, bertsolariek esaten dutena ulertu ez arren. Herzogen hitzak entzun nituenean aste batzuk lehenago ikusiak nituen irudi batzuk etorri ...
SUA &nb...
XXIV Ez nekien eta oturutza bateko guziendako ukan dut sagapoto bidez ele bat edo bertze adeitsu, battorendako izan ezik, uste bainuen ez zela joanen. Nik beti purrut, turrut, tirrit eta molokot, beti. Beti kakiten dut, beti Bai gorria, gero, ene miseria ! Bai gorria ! Zer nahuxu ? * Ezkongaietan, neska biz joaiten zen hondartzarat: lehendabizikoan ikaskide izanikoeki, zazpi mutileki, alegia, eta bigarrenean lagunartean. Ezkondu eta oraino ere egiten du. Orai bortz urte ezkondu ginen eta bada kanpoan ikaskide izanikoeki; oro joan dira oraikoan, hura...
Kategoriak
Azken iruzkinak
2026-02-16 08:57 #1
joan mari beloki kortexarena 2025-12-16 16:49 #3
2025-12-16 14:17 #4
Mikel Asurmendi Agirre 2025-11-26 11:59 #6
Fucktotum
jkarteaga
Ergelkaria
Doike!