Sisifo lez
ezina ekinez egina
Sisifo lezErrealitateak ez du puntu finalik, literaturak ezartzen ditu (...)
Bizitza zer den galdetzen didan zenbaitetan. Aldean daraman txinatar letra tatuatuaren modukoa dela erantzuten dut nik. Bakea, Libertate edo Maitasuna zelakoan egin huen baina bertan ez zuen deus ipintzen. Bizitza hareazko gazteluak ditun, uhinek behin eta berriz erautsiak. Izar gorri bat da, bizitza Hilekodun tanpoi bat, ale galdua, odoldua… Eta poeta deitzen naun. Poeta banintz ordea Carverren idazmakinaren aurrean kaleko presentzia anonimo oro erreparatzen kontsumituko nituzkeen orenak. Luckyak errez. Sarrionandiaren marinelak ikusiko nituen moilarantz arrapaladan, ekaitz bli...
Badira hamar urte elkarrengana bildu ginenetik. Bitxia zen hasierako ezjakintasuna: bi ezezagun hezetasun bila, nondik hasi ez genekiela, mingain eta esku, eskean beti. Denborak eman zigun gure loturaren ezagutza. Beldurrak sendatu eta harremana sendotu genuen. Eta gero, bat gehi bat, hiru bihurtu ginen. Eta beranduago, bat gehi bat, lau. Baina zure izateari begira, gaur ere, mila ezaugarri aurki ditzaket Ana harenak. Zuk, ordea, amatasunera mugatu duzu Anatasuna, eta barruti horretan niretzako lekurik aurkitu ezinda nabil. ...
Bakeak amnistia deklaratu du. Baldintzapekoan irten da.
Zuloak egiten zituen txikitan harean, espazioa handitu nahian, espazio zehazgabetua zedarritzekotan. Olatua etorri baino lehen hitzak izkiriatuko zituen harea horretan zentzua topatzeko, plastizitatezko hitzak eta sentimenduak.
No soy el que eratampoco el que ahora soy incendio de amormi arado de maderami viejo corazón de palo escribo que me voyportazocon mi puerta de papel Jorge Oteiza
Bizitza aldean daraman txinatar letra tatuajearen modukoa da. Bakea, Libertate edo Maitasuna zelakoan egin huen baina bertan ez zuen deus ipintzen. Bizitza hareazko gazteluak dira, uhinek behin eta berriz erautsiak. Izar gorri bat da, bizitza Hilekodun tanpoi bat, ale galdua, odoldua…
Tximeletak mitxeletak pinpilinpauxak, txilipitainak tximirrikak &...
“Navegar é preciso; viver não é preciso” Fernando Pessoa
Zenbaitetan denbora hautsiko nuke, korridoreko erlojua txikitu. Ostikadaka. Harik eta mila zatitan deuseztatu arte. Ezerezean pentsatuko, ezer ezean, ezerezean ere ez. Eta jauzi egingo. Bai, jauzi eta ez jausi.
Azken iruzkinak
Udane 2011-08-31 17:14 #1
Irati, hau da parrandan esplikatzn aitu ziñena ez? ea beste batean ikusten gean!
errailak 2011-07-12 16:47 #2
Ez zuen ezer ezan, esateko ezer ez bailuen. Eta hori gezurra zen.
