Kategoria: isil-isilik
Uda badoa, eta ni freskatuz noa; herenegun ilargi betea zen eta haren begirada eta irria ikusi nituen gau giro ederrean eta neure bakardadean itsasertzean...Baina eguzkia ikusi nahi dut nirekin barrezka, irribarrez... behin sortu nintzen, isil-isilik eta biluzik; geroztik bizi naiz egunero-egunero jantziz eta egunez egun zerbait erranez.
Kategoriak
Azken iruzkinak
joan mari beloki kortexarena 2025-12-16 16:49 #2
2025-12-16 14:17 #3
Mikel Asurmendi Agirre 2025-11-26 11:59 #5
POETA BIZIEN KLUBA